Vezels en longevity

Wat zijn voedingsvezels?

Voedingsvezels zijn koolhydraatverbindingen die in de dunne darm niet of niet volledig door onze eigen spijsverteringsenzymen worden afgebroken en opgenomen.

Daardoor bereiken ze geheel of gedeeltelijk de dikke darm.

En daar kan iets interessants gebeuren.

Een deel van de vezels kan door darmmicro-organismen worden gefermenteerd.

Andere vezels worden minder gemakkelijk afgebroken en dragen bijvoorbeeld meer bij aan het volume van de ontlasting.

Daarom kunnen we eigenlijk niet spreken over de werking van vezels.

Het hangt af van het type vezel.

Waar zitten voedingsvezels in?

Voedingsvezels komen van nature voor in plantaardige voedingsmiddelen.

Denk aan:

groenten, fruit, peulvruchten, volkoren graanproducten, noten en zaden.

Maar de hoeveelheid en het soort vezel verschillen per voedingsmiddel.

Havermout levert bijvoorbeeld andere vezelstructuren dan linzen.

Een appel verschilt van volkoren roggebrood.

En lijnzaad heeft weer andere eigenschappen dan kikkererwten.

Daarom is variatie zo interessant.

Je hoeft niet één perfecte vezelbron te vinden.

Door verschillende plantaardige voedingsmiddelen te gebruiken, krijg je vanzelf verschillende soorten vezels binnen.

Oplosbare en onoplosbare vezels

Vezels worden vaak verdeeld in oplosbare en onoplosbare vezels.

Dat kan helpen om verschillen uit te leggen, maar deze indeling vertelt niet het hele verhaal.

Oplosbare vezels kunnen zich in water verspreiden en sommige vormen een stroperige gel.

Onoplosbare vezels behouden meer van hun structuur en kunnen bijdragen aan het volume van de darminhoud.

Maar voor de werking zijn ook andere eigenschappen belangrijk.

Bijvoorbeeld:

hoe goed een vezel wordt gefermenteerd

en

hoe viskeus hij wordt in het maag-darmkanaal.

Daarom is alleen ‘oplosbaar versus onoplosbaar’ soms te beperkt.

Fermenteerbare vezels: voeding voor darmmicro-organismen

Mensen beschikken niet over alle enzymen die nodig zijn om bepaalde vezels zelf volledig af te breken.

Onze darmmicro-organismen beschikken over veel meer mogelijkheden.

Wanneer fermenteerbare vezels de dikke darm bereiken, kunnen bepaalde bacteriën ermee aan de slag.

Tijdens die fermentatie ontstaan verschillende stoffen.

Daaronder vallen de bekende korteketenvetzuren, oftewel SCFA's.

Belangrijke voorbeelden zijn:

acetaat, propionaat en butyraat.

Hier ontstaat een belangrijke verbinding tussen voeding en darmmicrobioom:

vezels → bacteriële fermentatie → microbiële metabolieten → darmomgeving

Dat is een van de redenen waarom voedingsvezels zoveel aandacht krijgen binnen microbioomonderzoek.

Butyraat: klein molecuul, interessante functie

Van de korteketenvetzuren krijgt vooral butyraat veel aandacht.

Bepaalde cellen in de dikke darm kunnen butyraat als energiebron gebruiken.

Daarnaast wordt butyraat onderzocht vanwege zijn betrokkenheid bij processen rondom de darmbarrière, immuunregulatie en cellulaire signalering.

Dat maakt butyraat biologisch interessant.

Maar daaruit volgt niet automatisch:

meer butyraat is altijd beter.

En ook niet:

iedereen heeft een butyraatsupplement nodig.

In een normale darmomgeving wordt butyraat juist lokaal geproduceerd wanneer geschikte bacteriën toegang hebben tot geschikte voedingssubstraten.

Dat maakt het veel interessanter om eerst naar het voedingspatroon te kijken.

Niet iedere vezel maakt evenveel butyraat

Dit is een belangrijk detail.

Verschillende vezels worden door verschillende micro-organismen verwerkt.

Daarbij kunnen ook verschillende verhoudingen van microbiële metabolieten ontstaan.

Bovendien verschilt de microbiota van persoon tot persoon.

Twee mensen kunnen daarom op hetzelfde vezelrijke voedingsmiddel niet exact dezelfde microbiële reactie hebben.

Dat betekent niet dat vezeladvies zinloos is.

Het betekent vooral dat de biologie complexer is dan:

eet vezel X en bacterie Y maakt hoeveelheid Z butyraat.

Onze darm is een ecosysteem.

Wat zijn prebiotische vezels?

Niet iedere vezel is automatisch een prebioticum.

Bij een prebioticum gaat het om een substraat dat selectief door micro-organismen van de gastheer wordt gebruikt en daarmee een gezondheidsvoordeel oplevert.

Bepaalde vormen van inuline, fructo-oligosachariden en galacto-oligosachariden zijn bekende voorbeelden die binnen dit kader worden gebruikt.

Dat betekent niet dat andere vezels onbelangrijk zijn.

Een vezel hoeft geen officieel prebioticum te zijn om binnen een gezond voedingspatroon waardevol te zijn.

Resistent zetmeel: zetmeel dat aan de dunne darm ontsnapt

Een andere interessante vorm is resistent zetmeel.

Normaal gesproken wordt zetmeel in het spijsverteringskanaal afgebroken tot kleinere suikers die uiteindelijk als glucose kunnen worden opgenomen.

Resistent zetmeel ontsnapt geheel of gedeeltelijk aan die vertering in de dunne darm.

Daardoor bereikt een deel de dikke darm, waar bacteriën ermee aan de slag kunnen.

Er bestaan verschillende vormen van resistent zetmeel.

De hoeveelheid kan onder andere afhangen van de structuur van het voedingsmiddel en de manier waarop het wordt bereid.

Afkoelen kan de zetmeelstructuur veranderen

Wanneer bepaalde zetmeelrijke voedingsmiddelen worden gekookt en vervolgens afgekoeld, kan een deel van het zetmeel opnieuw ordenen.

Daardoor kan een gedeelte minder gemakkelijk worden verteerd.

Dit wordt retrogradatie genoemd.

Bij bijvoorbeeld aardappelen, rijst en pasta kan hierdoor na afkoeling de hoeveelheid resistent zetmeel veranderen.

Dat betekent niet dat koude aardappelen ineens een longevityfood zijn.

Het laat vooral mooi zien hoe bereiding invloed kan hebben op de manier waarop koolhydraten in het spijsverteringskanaal worden verwerkt.

Vezels en de stoelgang

Een van de bekendste functies van voedingsvezels heeft weinig met futuristische longevitybiologie te maken.

Vezels kunnen bijdragen aan een normale stoelgang.

Maar opnieuw hangt het effect af van het type vezel.

Sommige vezels houden water vast.

Andere vergroten het volume van de darminhoud.

Fermenteerbare vezels kunnen daarnaast invloed hebben op de microbiële massa en het darmmilieu.

Dat betekent ook dat ‘meer vezels’ niet bij iedere vorm van obstipatie automatisch de oplossing is.

Bij aanhoudende stoelgangsproblemen is het belangrijk om breder te kijken.

Voldoende drinken blijft belangrijk

Bij een vezelrijk voedingspatroon hoort ook aandacht voor voldoende vocht.

Dat is vooral relevant wanneer iemand de vezelinname flink verhoogt of gebruikmaakt van sterk waterbindende vezels.

Hoeveel iemand precies nodig heeft, verschilt onder andere met lichaamsgrootte, voeding, temperatuur, activiteit en gezondheid.

Bij oudere mensen kan bovendien het dorstgevoel veranderen.

Daarom verdienen voeding én vocht aandacht.

Waarom zijn vezels interessant binnen longevity?

Wanneer onderzoekers voedingspatronen en gezondheid op langere termijn bestuderen, zien ze regelmatig dat een hogere vezelinname samenhangt met gunstigere gezondheidsuitkomsten.

Ook worden vezelrijke voedingspatronen in verband gebracht met een lager risico op verschillende chronische aandoeningen.

Dat maakt vezels relevant binnen healthy aging.

Maar hier is het belangrijk om onderscheid te maken tussen:

een verband

en

bewijs dat één voedingsstof de levensduur verlengt.

Mensen die veel vezels eten, eten vaak anders dan mensen die weinig vezels eten.

Ze kunnen bijvoorbeeld meer volkorenproducten, groenten, fruit en peulvruchten gebruiken.

Daarmee krijgen ze ook allerlei andere voedingsstoffen binnen.

Kunnen vezels je leven verlengen?

Dat zou ik zo niet formuleren.

Onderzoek naar voedingsvezels laat interessante verbanden zien tussen een hogere vezelinname en verschillende gezondheidsuitkomsten.

Maar longevity is complex.

Levensduur wordt beïnvloed door genetica, ziekte, roken, alcohol, beweging, sociaaleconomische omstandigheden, medische zorg, slaap en nog veel meer.

Daarom kunnen we niet zeggen:

eet meer vezels en je leeft zoveel jaar langer.

Een betere conclusie is:

voldoende vezelrijke voeding past binnen een voedingspatroon dat gezond ouder worden kan ondersteunen.

Dat is minder spectaculair, maar wetenschappelijk veel beter verdedigbaar.

Vezels en hart- en vaatgezondheid

Sommige vezeltypen zijn interessant vanwege hun invloed op cholesterol.

Vooral bepaalde viskeuze oplosbare vezels kunnen invloed hebben op de opname en kringloop van galzuren.

Daardoor kan het lichaam meer cholesterol gebruiken voor de vorming van nieuwe galzuren.

Bij specifieke vezels, zoals bepaalde bètaglucanen, is onderzoek gedaan naar effecten op het cholesterolgehalte.

Dit is een mooi voorbeeld van waarom we vezels niet als één groep moeten behandelen.

Het gaat niet simpelweg om ‘vezels zijn goed voor cholesterol’.

Het type vezel en de hoeveelheid zijn relevant.

Bètaglucanen uit haver en gerst

Haver en gerst bevatten bètaglucanen.

Deze oplosbare en viskeuze vezels zijn uitgebreid onderzocht.

Bij voldoende inname kunnen bètaglucanen uit haver en gerst bijdragen aan het behoud van normale cholesterolwaarden.

Dat maakt haver en gerst interessante voedingsmiddelen binnen een gevarieerd voedingspatroon.

Maar opnieuw geldt dat één kom havermout geen losstaand longevityprotocol is.

Het is het totale voedingspatroon dat uiteindelijk telt.

Vezels en de bloedsuikerrespons

Viskeuze vezels kunnen ook invloed hebben op de snelheid waarmee voedingsstoffen in het maag-darmkanaal worden verwerkt en opgenomen.

Daardoor kunnen bepaalde vezels de glucoserespons na een maaltijd beïnvloeden.

Ook de structuur van het voedingsmiddel zelf speelt mee.

Een intacte volkoren graankorrel gedraagt zich bijvoorbeeld anders dan een sterk fijngemalen product.

Daarom kijk ik bij koolhydraten liever naar het volledige voedingsmiddel en de maaltijd dan alleen naar het aantal gram koolhydraten.

Vezels en metabole gezondheid

Binnen healthy aging is metabole gezondheid belangrijk.

Daarbij spelen onder andere bloedglucoseregulatie, bloedlipiden, bloeddruk en lichaamssamenstelling een rol.

Vezelrijke voedingspatronen worden in onderzoek regelmatig geassocieerd met gunstige metabole uitkomsten.

Dat betekent niet dat vezels zelfstandig alle metabole problemen oplossen.

Ze zijn één onderdeel van een groter voedings- en leefstijlpatroon.

Beweging, slaap, totale energie-inname, eiwitkwaliteit, vetkwaliteit en andere factoren blijven eveneens belangrijk.

Vezels en het immuunsysteem

De relatie tussen vezels en het immuunsysteem loopt deels via het darmmicrobioom.

Wanneer bepaalde vezels worden gefermenteerd, ontstaan metabolieten die kunnen communiceren met darmcellen en immuuncellen.

Vooral korteketenvetzuren worden daarom veel onderzocht.

Dit betekent niet dat vezels het immuunsysteem simpelweg ‘boosten’.

Een gezonde afweer draait juist om de juiste reactie op het juiste moment.

Regulatie en tolerantie zijn daar net zo belangrijk bij als activatie.

Vezels en inflammaging

Binnen longevity kom je opnieuw het begrip inflammaging tegen.

Daarmee worden bepaalde leeftijdsgerelateerde veranderingen in laaggradige ontstekingsactiviteit beschreven.

Omdat vezelinname, darmmicrobiota en microbiële metabolieten allemaal relaties hebben met immuunprocessen, wordt onderzocht of deze verbinding ook relevant is voor inflammaging.

Dat is biologisch interessant.

Maar de stap naar:

meer vezels remmen veroudering

is te groot.

Inflammaging is een complex proces met veel beïnvloedende factoren.

Vezels zijn daar mogelijk één onderdeel van, niet een aan-uitschakelaar.

Wat gebeurt er met de vezelinname wanneer we ouder worden?

Dit is praktisch misschien nog belangrijker dan alle microbiologische mechanismen.

Bij sommige oudere mensen wordt het voedingspatroon minder gevarieerd.

Een verminderde eetlust kan meespelen.

Kauwproblemen kunnen bepaalde voedingsmiddelen lastiger maken.

Boodschappen doen en koken kunnen moeilijker worden.

Ook ziekte of geneesmiddelen kunnen invloed hebben.

Wanneer iemand minder volkorenproducten, groenten, fruit, peulvruchten, noten en zaden gaat eten, kan de vezelinname ongemerkt dalen.

Daarom verdient vezelinname bij healthy aging aandacht.

Maar voorkom dat vezels eiwitten verdringen

Dit is een belangrijk aandachtspunt.

Bij oudere volwassenen kan voldoende eiwit en energie extra belangrijk zijn voor het behoud van spiermassa en lichamelijk functioneren.

Wanneer iemand weinig eetlust heeft, kan een enorme hoeveelheid vezelrijke voeding snel verzadigen.

Daardoor kan de totale energie- en eiwitinname juist te laag worden.

Het doel is dus niet:

zo veel mogelijk vezels eten.

Het doel is een voedingspatroon waarin voldoende vezels samengaan met voldoende energie, eiwitten en andere voedingsstoffen.

Healthy aging vraagt om balans.

Hoeveel vezels heb je nodig?

Voor volwassenen wordt doorgaans een vezelrijke voeding aanbevolen, waarbij richtlijnen een dagelijkse hoeveelheid in de orde van tientallen grammen adviseren.

De precieze aanbeveling kan verschillen naar leeftijd, geslacht en gebruikte richtlijn.

Maar ik vind het getal niet het enige belangrijke.

Iemand die momenteel nauwelijks vezels eet, hoeft niet van de ene op de andere dag naar een zeer hoge inname.

De darmmicrobiota en stoelgang kunnen tijd nodig hebben om zich aan te passen.

Daarom is geleidelijk opbouwen vaak praktischer.

Meer is niet onbeperkt beter

Ook met vezels kunnen we doorschieten.

Zeer grote hoeveelheden, vooral wanneer ze plotseling worden toegevoegd, kunnen leiden tot meer gasvorming, een opgeblazen gevoel of veranderingen in de stoelgang.

Sommige mensen verdragen bepaalde sterk fermenteerbare vezels minder goed.

Dat betekent niet automatisch dat die vezels ongezond zijn.

De persoonlijke hoeveelheid en context spelen mee.

Bij darmklachten is het daarom vaak interessanter om te kijken naar:

welke vezel, hoeveel, hoe snel opgebouwd en in welke voeding?

dan simpelweg te zeggen dat iemand meer of minder vezels moet eten.

Moet je veel rauwe groenten eten?

Nee.

Vezelrijke voeding hoeft niet te betekenen dat alles rauw gegeten moet worden.

Gekookte, gestoomde of geroosterde groenten leveren nog steeds voedingsvezels.

Voor sommige mensen zijn bereide groenten zelfs prettiger te verdragen.

Ook peulvruchten uit pot of blik, havermout, volkorenbrood en gekookte granen kunnen praktische vezelbronnen zijn.

Een darmvriendelijk voedingspatroon hoeft dus niet te bestaan uit enorme rauwkostsalades.

Peulvruchten verdienen aandacht

Bonen, linzen, kikkererwten en andere peulvruchten zijn interessante voedingsmiddelen binnen healthy aging.

Ze leveren niet alleen vezels.

Ze bevatten ook plantaardige eiwitten, vitamines, mineralen en verschillende bioactieve stoffen.

Dat maakt ze bijzonder praktisch wanneer we zowel vezelinname als eiwitkwaliteit willen ondersteunen.

Niet iedereen verdraagt meteen grote porties.

Klein beginnen en geleidelijk opbouwen kan dan prettiger zijn.

Fruit telt gewoon mee

Fruit wordt soms onnodig ingewikkeld gemaakt door de aanwezigheid van natuurlijke suikers.

Maar heel fruit levert naast suikers ook water, vezels, vitamines en verschillende plantaardige stoffen.

Binnen een gevarieerd voedingspatroon kan fruit daarom gewoon een waardevolle vezelbron zijn.

Een hele appel is bovendien fysiologisch iets anders dan een glas appelsap.

De voedselstructuur doet ertoe.

Noten en zaden

Ook noten en zaden kunnen bijdragen aan de vezelinname.

Daarnaast leveren ze vetten, eiwitten, mineralen en andere voedingsstoffen.

Denk bijvoorbeeld aan amandelen, walnoten, chiazaad en lijnzaad.

Bij zaden die veel water kunnen opnemen is voldoende vocht belangrijk.

En ook hier hoeft het niet extreem.

Een kleine dagelijkse hoeveelheid kan al onderdeel zijn van een gevarieerd voedingspatroon.

Volkorenproducten of een vezelsupplement?

Een vezelsupplement kan in sommige situaties praktisch zijn.

Maar een volkoren voedingsmiddel levert meer dan alleen geïsoleerde vezels.

Volkoren granen bevatten ook vitamines, mineralen en verschillende plantaardige stoffen.

Daarom zie ik vezelsupplementen meestal als een mogelijke aanvulling, niet als volledige vervanging van vezelrijke voeding.

Tegelijkertijd kunnen specifieke vezelsupplementen voor specifieke doelen wel degelijk nuttig zijn.

Het hangt af van de situatie.

Psyllium als voorbeeld

Psyllium, ook wel vlozaadvezel genoemd, is een goed voorbeeld van een vezel met specifieke eigenschappen.

Psyllium kan veel water opnemen en vormt een viskeuze gel.

Het wordt onder andere gebruikt om de stoelgang te ondersteunen en is onderzocht vanwege effecten op bijvoorbeeld cholesterol en glucoseregulatie.

Maar ook psyllium is geen longevitysupplement.

Het is een specifieke vezel die binnen bepaalde toepassingen nuttig kan zijn.

Bij gebruik is voldoende vocht belangrijk en bij geneesmiddelen kan het verstandig zijn om rekening te houden met het innamemoment.

Inuline is weer heel anders

Inuline is veel sterker fermenteerbaar.

Het kan door bepaalde darmbacteriën worden gebruikt en wordt daarom vaak toegevoegd aan prebiotische supplementen en voedingsmiddelen.

Dat kan interessant zijn.

Maar grote hoeveelheden kunnen bij sommige mensen juist veel gasvorming en een opgeblazen gevoel veroorzaken.

Psyllium en inuline vallen allebei onder de brede noemer vezels, maar gedragen zich dus heel verschillend.

Dat laat precies zien waarom ik liever niet spreek over ‘de beste vezel’.

Heb je een vezelsupplement nodig?

Niet automatisch.

Wanneer je via voeding voldoende verschillende vezelbronnen binnenkrijgt en je darmfunctie goed is, hoeft er niet per se een supplement bij.

Een vezelsupplement kan wel praktisch zijn wanneer iemand moeite heeft voldoende vezels via voeding binnen te krijgen of wanneer een specifieke vezel voor een bepaald doel wordt gebruikt.

Dan kijk ik naar:

welke vezel, welk doel, welke hoeveelheid en wat past bij de persoon?

Niet naar welk product de grootste hoeveelheid vezels per schep bevat.

Kun je je darmbacteriën ‘voeden voor longevity’?

In zekere zin voeden we onze darmmicro-organismen iedere dag.

Wat we eten bepaalt mede welke substraten de dikke darm bereiken.

Maar ik zou daar geen belofte van levensverlenging aan koppelen.

Een gevarieerd vezelrijk voedingspatroon kan een darmomgeving ondersteunen waarin verschillende microbiële processen plaatsvinden.

Dat past binnen healthy aging.

Maar er bestaat geen specifieke combinatie van vezels waarvan is aangetoond dat je daarmee je darmflora zo programmeert dat je langer leeft.

De goedkoopste longevityvoeding is vaak heel gewoon

Gezond ouder worden hoeft niet uit dure poeders en exotische producten te bestaan.

Havermout.

Volkorenbrood.

Bonen.

Linzen.

Diepvriesgroenten.

Appels.

Wortels.

Aardappelen.

Noten en zaden.

Veel gewone voedingsmiddelen leveren vezels.

Dat past goed bij hoe ik naar voeding kijk.

Niet voortdurend zoeken naar het meest exclusieve longevityproduct.

Eerst kijken hoeveel gezondheidswaarde er al in gewone dagelijkse voeding zit.

Een praktische manier om meer vezels te eten

Je hoeft je voedingspatroon niet in één keer om te gooien.

Je kunt bijvoorbeeld beginnen met volkorenbrood in plaats van witbrood.

Havermout toevoegen aan het ontbijt.

Een paar keer per week peulvruchten gebruiken.

Dagelijks groenten en fruit eten.

Noten of zaden toevoegen waar dat praktisch past.

En regelmatig afwisselen tussen verschillende bronnen.

Wanneer je momenteel weinig vezels eet, bouw dan rustig op.

Dat geeft je spijsvertering en darmmicrobiota tijd om zich aan te passen.

Wanneer moet je niet zomaar meer vezels toevoegen?

Bij bepaalde darmklachten of medische aandoeningen kan een standaardadvies om steeds meer vezels te eten niet passend zijn.

Bij ernstige of aanhoudende buikpijn, bloed bij de ontlasting, onbedoeld gewichtsverlies, langdurige diarree of een plotseling veranderde stoelgang is eerst medische beoordeling belangrijk.

Ook bij bepaalde vernauwingen of andere darmaandoeningen kunnen specifieke voedingsadviezen gelden.

Voeding blijft persoonlijk.

Een algemeen gezondheidsadvies hoeft niet in iedere medische situatie passend te zijn.

Veelgestelde vragen over vezels en longevity

Kunnen vezels ervoor zorgen dat je langer leeft?

Een hogere vezelinname wordt in onderzoek geassocieerd met verschillende gunstige gezondheidsuitkomsten. Dat bewijst niet dat vezels op zichzelf de levensduur verlengen. Ze passen wel binnen een voedingspatroon dat gezond ouder worden kan ondersteunen.

Welke vezels zijn het gezondst?

Er bestaat niet één beste vezel. Verschillende vezels hebben verschillende eigenschappen. Daarom is variatie tussen groenten, fruit, peulvruchten, volkorenproducten, noten en zaden een praktische basis.

Zijn oplosbare vezels beter dan onoplosbare vezels?

Niet in het algemeen. Beide groepen kunnen verschillende functies hebben. Ook fermenteerbaarheid en viscositeit zijn belangrijk om naar te kijken.

Wat zijn fermenteerbare vezels?

Dit zijn vezels die door bepaalde darmmicro-organismen kunnen worden verwerkt. Daarbij kunnen onder andere korteketenvetzuren ontstaan.

Is resistent zetmeel een vezel?

Resistent zetmeel ontsnapt geheel of gedeeltelijk aan vertering in de dunne darm en kan daardoor fysiologisch eigenschappen van voedingsvezels hebben. In de dikke darm kan een deel door micro-organismen worden gefermenteerd.

Is butyraat goed voor longevity?

Butyraat heeft interessante biologische functies en wordt uitgebreid onderzocht. Er is echter niet aangetoond dat meer butyraat of een butyraatsupplement op zichzelf de menselijke levensduur verlengt.

Hoe snel kan ik mijn vezelinname verhogen?

Wanneer je momenteel weinig vezels eet, is geleidelijk verhogen vaak prettiger. Een plotselinge grote toename kan gasvorming, een opgeblazen gevoel en veranderingen in de stoelgang veroorzaken.

Hebben ouderen extra vezels nodig?

Voldoende vezels blijven belangrijk tijdens het ouder worden. De precieze behoefte en tolerantie verschillen per persoon. Bij een lage eetlust moet daarnaast voldoende aandacht blijven voor energie en eiwit.

Is psyllium hetzelfde als inuline?

Nee. Beide zijn vezels, maar hun eigenschappen verschillen sterk. Psyllium is sterk waterbindend en viskeus. Inuline is goed fermenteerbaar en heeft prebiotische eigenschappen.

Heb ik een vezelsupplement nodig?

Niet automatisch. Veel mensen kunnen verschillende vezels via normale voeding binnenkrijgen. Een supplement kan in een specifieke situatie praktisch zijn, afhankelijk van het doel en de persoonlijke omstandigheden.

Wil je persoonlijk kijken naar wat bij jou past?

Ik ben Annet van AGS-Orthomoleculair. In mijn begeleiding kijk ik samen met jou naar voeding, leefstijl en supplementen op een rustige en praktische manier.

Wil je meer vezels eten, maar merk je dat je snel last krijgt van een opgeblazen gevoel of veranderingen in je stoelgang? Of twijfel je tussen producten zoals psyllium, inuline, prebiotica of resistent zetmeel?

Dan kan ik met je meekijken naar je huidige voedingspatroon, welke vezelbronnen je gebruikt en hoe je meer variatie rustig kunt opbouwen.

Daarbij kijk ik niet alleen naar het aantal gram vezels.

Ik kijk ook naar voldoende eiwit, energie, vocht en wat praktisch vol te houden is.

Neem contact met mij op →

Tot slot

Voedingsvezels zijn misschien niet het meest spectaculaire onderwerp binnen longevity.

Er staat geen futuristisch potje voor nodig en ze beloven geen biologische klok terug te draaien.

Toch zijn ze juist daarom zo interessant.

Vezels verbinden verschillende onderdelen van gezond ouder worden met elkaar.

Ze spelen een rol bij de darmfunctie.

Bepaalde vezels worden door darmmicro-organismen gefermenteerd.

Daarbij kunnen stoffen zoals acetaat, propionaat en butyraat ontstaan.

Andere vezels hebben eigenschappen die relevant zijn voor de stoelgang, cholesterol of de glucoserespons na een maaltijd.

En vezelrijke voedingsmiddelen leveren vaak nog veel meer dan alleen vezels.

Maar ook hier geldt:

meer is niet altijd beter.

Het gaat niet om het behalen van een zo hoog mogelijk vezelgetal.

Het gaat om voldoende en gevarieerd eten op een manier die bij je lichaam en levensfase past.

Voor healthy aging vind ik daarom de combinatie belangrijker:

voldoende vezels + voldoende eiwit + voldoende energie + beweging + slaap + herstel

Dan wordt darmgezondheid geen los project.

Het wordt onderdeel van het grotere geheel van gezond ouder worden.

En dat brengt ons bij de laatste blog van deze reeks:

Darmgezondheid als basis voor healthy aging.

Daar brengen we alle onderdelen samen. Het veranderende microbioom, vezels, probiotica, de darmbarrière, voeding, spiergezondheid en leefstijl.

Niet met de boodschap dat alles in het lichaam vanuit de darm begint.

Wel met de veel interessantere vraag hoe een goed functionerende darm kan passen binnen het grotere geheel van gezond en vitaal ouder worden.